Het was een mooie dag bij de PC in Franeker na 20 jaar weer eens. 10 tot 15 duizend mensen op 4 hectare grond met mooi weer. Veel CO2, Stikstof, afval en wat al niet meer bij elkaar, een prachtige traditie. Oude mannen in zwarte rokken, die het bewind voeren. De sport zelf is matig, veel technische fouten en het atletisch vermogen is beperkt vooral in het veldspel. Hoe kom ik onder de bal die geslagen wordt gaat moeizaam voor de meesten, dus de returns zijn slecht. Dat mag de pret niet drukken, een weerzien met oude bekenden. Gerichtere training maakt het verschil.

Een droomdag, tuin en hond, vreemde stiltes. Van mensen en de dingen die voorbij kwamen. De PC in aantocht, oude gewoontes decennialang, geven aanknopingspunten voor het heden. Het schilderen van een huurhuis wat je altijd zelf deed. Oude zekerheden vervagen. De aardappel in afgaande bloei. Het rooien komt later. Net alsof er geen crisis bestaan. Boeren decimeren terwijl graantekorten werkelijkheid zijn geworden door Russen aan het front. Kamerleden en regering op vakantie, het landsbestuur knijpt er tussenuit en wordt gewoon doorbetaald. Er staat geen maat op.